ستیریزین برای کاهش علائم آلرژی مانند عطسه، آبریزش و خارش بینی یا گلو و همچنین قرمزی، خارش و اشک‌ریزش چشم استفاده می‌شود. این دارو در کاهش کهیر و خارش ناشی از آن، واکنش‌های آلرژیک پوستی و برخی علائم ناشی از گزش حشرات نیز کاربرد دارد.
موجود
ستیریزین برای کاهش علائم بیماری‌های آلرژیک استفاده می‌شود، از جمله:
ستیریزین با مهار اثر هیستامین، ماده‌ای که در ایجاد بسیاری از علائم آلرژی نقش دارد، عمل می‌کند.
قبل از شروع مصرف ستیریزین، پزشک یا داروساز را مطلع کنید اگر:
اگر قرار است تست پوستی آلرژی انجام دهید، پزشک را از مصرف ستیریزین مطلع کنید؛ این دارو می‌تواند نتیجه تست را تحت تأثیر قرار دهد و ممکن است لازم باشد قبل از آزمایش قطع شود.
در صورت داشتن بیماری زمینه‌ای، بارداری یا شیردهی، پیش از مصرف ستیریزین با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
۱۰ میلی‌گرم، یک بار در روز؛ یعنی معمولاً ۱ قرص ۱۰ میلی‌گرمی در شبانه‌روز.
قرص را می‌توان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد.
بیش از یک قرص ۱۰ میلی‌گرمی در ۲۴ ساعت مصرف نکنید، مگر اینکه پزشک برای شما دوز دیگری تجویز کرده باشد.
دوز مصرفی کودکان با بزرگسالان متفاوت است. برای مثال، دوز معمول کودکان ۶ تا ۱۱ سال ۵ میلی‌گرم دو بار در روز است. بنابراین مصرف قرص ۱۰ میلی‌گرمی برای کودک باید بر اساس سن، وضعیت پزشکی و شکل دارویی مناسب تعیین شود.
در صورت وجود مشکلات کلیوی معمولاً دوز پایین‌تر لازم است و مقدار دقیق باید توسط پزشک تعیین شود.
عوارض شایع ستیریزین شامل موارد زیر است:
خواب‌آلودگی و خستگی از شایع‌ترین عوارض ستیریزین هستند و ممکن است در بیش از ۱ نفر از هر ۱۰ نفر رخ دهند.
عوارض جدی نادر هستند، اما واکنش آلرژیک شدید (آنافیلاکسی) ممکن است رخ دهد. تورم ناگهانی لب‌ها، دهان، زبان یا گلو، مشکل تنفس یا بلع و بیهوشی از علائم هشدار هستند و نیاز به اقدام فوری پزشکی دارند.
در برخی افرادی که ستیریزین را برای ماه‌ها یا سال‌ها به‌طور منظم مصرف کرده‌اند، خارش شدید پس از قطع دارو گزارش شده است.
در صورت بروز عوارض شدید یا علائم غیرمعمول، مصرف دارو را ادامه ندهید و با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
ستیریزین تداخلات دارویی بسیار گسترده‌ای ندارد، اما برخی داروها و مواد می‌توانند عوارض آن، به‌خصوص خواب‌آلودگی، را افزایش دهند.
مصرف الکل می‌تواند خواب‌آلودگی ناشی از ستیریزین را تشدید کند. همچنین داروهای آرام‌بخش و خواب‌آور ممکن است خواب‌آلودگی و سایر عوارض مربوط به سیستم عصبی را افزایش دهند.
مصرف هم‌زمان ستیریزین با سایر آنتی‌هیستامین‌ها بدون توصیه پزشک مناسب نیست؛ زیرا ترکیب آنها می‌تواند احتمال بروز عوارض را افزایش دهد.
داروهایی که باعث خشکی دهان یا مشکل در دفع ادرار می‌شوند نیز ممکن است در صورت مصرف هم‌زمان، این عوارض را تشدید کنند.
برخی مکمل‌ها و داروهای گیاهی خواب‌آور نیز می‌توانند خواب‌آلودگی را افزایش دهند و درباره همه ترکیبات گیاهی اطلاعات کافی وجود ندارد.
در مقابل، برخی درمان‌های آلرژی مانند اسپری‌های کورتیکواستروئیدی بینی و بعضی قطره‌های چشمی معمولاً می‌توانند همراه ستیریزین استفاده شوند.
اگر داروی دیگری، مکمل یا فرآورده گیاهی مصرف می‌کنید، به‌ویژه داروهای خواب‌آور، آرام‌بخش یا آنتی‌هیستامین‌ها، پیش از مصرف هم‌زمان با ستیریزین با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
