مقدار مصرف اسامپرازول به علت درمان و وضعیت بیمار بستگی دارد. در برخی بزرگسالان مبتلا به التهاب فرسایشی مری ناشی از رفلاکس، دوز مرجع ۴۰ میلیگرم یک بار در روز به مدت ۴ هفته است. پزشک ممکن است در صورت نیاز، درمان را تمدید کند. برای سایر بیماریها، دوز و مدت درمان متفاوت است.
- دارو را مطابق نسخه مصرف کنید؛ دوز ۴۰ میلیگرم برای همه موارد رفلاکس ضروری نیست.
- کپسول معمولاً دستکم یک ساعت پیش از غذا مصرف میشود؛ دستور بروشور فرآورده را رعایت کنید.
- در صورت فراموش کردن یک نوبت، بهمحض یادآوری آن را مصرف کنید، مگر اینکه به نوبت بعدی نزدیک باشید. برای جبران، دوز دوبرابر مصرف نکنید.
- بدون مشورت پزشک، مقدار مصرف یا مدت درمان را تغییر ندهید.
عوارض احتمالی اسامپرازول عبارتاند از:
- سردرد
- درد شکم
- اسهال یا یبوست
- تهوع و استفراغ
- نفخ
عوارض کمتر شایع یا جدیتر ممکن است شامل واکنشهای حساسیتی، التهاب کلیه، کاهش منیزیم خون و واکنشهای شدید پوستی باشد. در صورت بروز زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، بثورات شدید یا علائم حساسیت جدی، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
اسامپرازول ممکن است با داروهای زیر تداخل داشته باشد:
- کلوپیدوگرل: اسامپرازول ممکن است اثر ضدپلاکتی آن را کاهش دهد؛ مصرف همزمان باید توسط پزشک بررسی شود.
- نلفیناویر: مصرف همزمان توصیه نمیشود.
- آتازاناویر: اسامپرازول ممکن است جذب و اثر این دارو را کاهش دهد.
- وارفارین: ممکن است پایش انعقاد خون لازم باشد.
- دیگوکسین: در برخی شرایط ممکن است پایش سطح دارو یا عوارض آن ضروری باشد.
- متوترکسات با دوز بالا: اسامپرازول ممکن است دفع آن را تحت تأثیر قرار دهد.
پیش از مصرف همزمان اسامپرازول با داروهای دیگر، بهویژه داروهای ضدانعقاد، داروهای ضدویروس و داروهای مورد استفاده در درمان سرطان، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.