- دوز آغازین معمول تیرزپاتاید، ۲٫۵ میلی‌گرم به‌صورت تزریق زیرجلدی، هفته‌ای یک بار است. پس از چهار هفته، دوز ممکن است طبق نظر پزشک افزایش یابد.
- دوز ۱۰ میلی‌گرم معمولاً برای شروع درمان استفاده نمی‌شود؛ این دوز پس از افزایش تدریجی مقدار مصرف و بر اساس پاسخ و تحمل بیمار تجویز می‌شود.
- تزریق زیرجلدی در شکم، ران یا بخش بالایی بازو انجام می‌شود. محل تزریق را در هر نوبت تغییر دهید.
- قلم اتواینجکت را دقیقاً مطابق بروشور همان وسیله استفاده کنید. از تغییر خودسرانه دوز یا تزریق زودتر از موعد خودداری کنید.
توجه: مقدار مصرف و برنامه افزایش دوز باید توسط پزشک تعیین شود. از تغییر برنامه درمانی بدون مشورت با پزشک خودداری کنید.
عوارض شایع تیرزپاتاید عبارت‌اند از:
- تهوع و استفراغ
- اسهال یا یبوست
- درد یا ناراحتی شکم
- کاهش اشتها
- سوءهاضمه و خستگی
- واکنش در محل تزریق
عوارض مهم‌تر ممکن است شامل التهاب لوزالمعده، مشکلات کیسه صفرا، کم‌آبی بدن و آسیب کلیوی ناشی از کم‌آبی، افت قند خون در صورت مصرف هم‌زمان با برخی داروهای دیابت و واکنش حساسیتی شدید باشند.
در صورت بروز علائم شدید یا مشکوک به عوارض جدی، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
- انسولین و داروهای گروه سولفونیل‌اوره: مصرف هم‌زمان با تیرزپاتاید می‌تواند خطر افت قند خون را افزایش دهد.
- داروهای خوراکی: تیرزپاتاید تخلیه معده را به تأخیر می‌اندازد و ممکن است بر جذب برخی داروهای خوراکی تأثیر بگذارد.
- قرص‌های ضدبارداری هورمونی: تیرزپاتاید ممکن است اثربخشی این داروها را پس از شروع درمان و افزایش دوز کاهش دهد. درباره استفاده از روش غیرخوراکی یا روش کمکی جلوگیری از بارداری تا چهار هفته پس از شروع درمان و پس از هر بار افزایش دوز، با پزشک مشورت کنید.
- سایر فرآورده‌های حاوی تیرزپاتاید یا داروهای گروه آگونیست گیرنده GLP-1: از مصرف هم‌زمان این فرآورده‌ها خودداری کنید، مگر اینکه پزشک دستور داده باشد.
توجه: اسپارتینا ۱۰ میلی‌گرم یک داروی تزریقی نسخه‌ای است و باید فقط طبق برنامه درمانی پزشک مصرف شود. پیش از شروع مصرف، مشورت با پزشک الزامی است.
